196 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است كه آن را به طلحه و زبير فرموده بعد از بيعت آنها با آن بزرگوار بخلافت و شكايت نمودن از اينكه چرا مشورت با ايشان را ترك كرده و در كارها از آنها كمك نمى طلبد : 1 همانا از اندك ( شور نكردن و بميل و خواهش شما رفتار ننمودن كه به نظرتان بزرگ آمده ) ناراضى بوديد ، و بسيار را پشت سر انداختيد ( از رضاء و خوشنودى خدا كه بايد با رعايت حقوق واجبه و پيروى از من بدست آورده چشم پوشيديد ) آيا به من نمى گوئيد كه شما در چه چيز حقّ داشته‌ايد كه شما را از آن منع كرده‌ام يا كدام نصيب و بهره‌اى ( از بيت المال مسلمين ) بوده كه خود برداشته