فَعَقَرُوها فَأَصْبَحُوا نادِمِينَ يعنى قوم ثمود ناقه را پى كرده كشتند و در بامداد بعد ( چون آثار عذابى كه حضرت صالح بايشان خبر داده بود مشاهده نمودند ) پشيمان شدند ، پس ( كشتن ناقه را به همهء آنان نسبت داده به جهت آنكه از كشنده با اينكه مى توانستند جلوگيرى ننمودند ، بلكه بفعل او هم راضى بودند ، و ) عذاب آنها چنين بود كه زمين آنها بر اثر ( زلزله و ) فرو رفتن ( عمارت ) صدا كرد مانند صدا كردن آهن شخم زنى داغ شده در زمين هموار . 3 اى مردم ، هر كه راه راست را به پيمايد به آبادى مى رسد ( و از تشنگى مى رهد ) و هر كه بيراهه برود ( از راه راست پا بيرون نهد ) در بيابان بى آب و گياه فرود آيد ( و از بى آبى جان سپارد ، خلاصه هر كه بدستور خدا و رسول رفتار نمايد نيك بخت شود ، و هر كه از شيطان و نفس اماّره پيروى كند به عذاب مبتلى گردد ) .