معجزات ) در آنان جمع و حقّ ايشان است و بس ، و در بارهء آنان وصيّت ( رسول اكرم ) وارث بردن ( از آن وجود محترم ) ثابت است ( و ايشان به آن حضرت از هر جهت نزديكتر و سزاوارترند ، و ليكن بعضى از اين امّت به وصيّت آن بزرگوار عمل نكرده ارث او را پايمال نموده تخم فساد را در روى زمين پاشيدند ، و بحسب ظاهر ) ( 16 ) در اين هنگام حقّ بسوى اهلش برگشته ، به جائى كه از آن خارج شده بود منتقل گرديد ( زيرا پيش از اين امارت و خلافت را غصب كرده سزاوار اين منصب را خانه نشين كرده بودند ) . 3 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است كه آن را خطبهء شقشقيه مى نامند ( در آخر اين خطبه حضرت با بن عبّاس فرموده : يا ابن عبّاس تلك شقشقة هدرت ثمَّ قرّت ، شقشقه در لغت مانند شش گوسفند است كه شتر در وقت هيجان و نفس زدن آن را از دهان بيرون مى آورد و در زير گلو صدا مىكند و در اوّلين مرتبه بيننده آن را با زبان اشتباه مى نمايد ، امير المؤمنين در جواب ابن عبّاس فرمود :