قسمت پنجم مقدمه سيد رضي ( 20 ) و ( هنگاميكه شروع كردم به نوشتن ) ديدم سخن آن حضرت ( عليه السّلام ) دائر است بر سه قطب و سه اصل : اوّل خطبه‌ها و اوامر ( كه مردم را به آنها هدايت و راهنمائى نموده ) دوّم نامه‌هاى بزرگ و كوچك ( كه به نمايندگان و رسولان خود و غير ايشان نوشته ، يا جوابهايى است كه براى آنان فرستاده ) سوم حكمتها و موعظه‌ها است ( كه مردم را به آنها از خواب غفلت بيدار كرده و حقّ را ثابت نموده ) ( 21 ) پس بتوفيق خداى تعالى تصميم گرفتم شروع به انتخاب نمودن خطبه‌هاى نيكو و پس از آن نامه‌هاى زيبا و آنگاه حكمتها و آداب پسنديده را در ( 22 ) حالتى كه براى هر بخشى از آنچه ذكر شد بابى قرار دادم ، و ورقهاى سفيدى در آن زياد نمودم تا آنكه اگر مطلبى فعلا بدست نيامده باشد و در آتيه پيدا شود در آن ذكر گردد ، ( 23 ) و اگر پيش آيد سخنى از آن حضرت كه آن را در ميان گفتگو يا در جواب سؤالى يا بغرض ديگرى آورده كه غير مقاصدى است كه ياد آورى نمودم و قاعده براى آنها مقرّر ساختم ( و آنها را در سه باب قرار دادم ، پس ) آن سخن را در بابى كه مناسبتر و شباهتش به آن بيشتر است نوشتم ، ( 24 ) و ( بنا بر اين ) در آنچه اختيار ميكنم از سخنان امير المؤمنين بسا فصلهايى آمده كه مرتّب نيست ، و سخنان نيكوئى نوشته شده كه انتظام ندارد ، زيرا ( مقصود من آنست كه ) بياورم نكته‌ها و سخنان درخشنده را و قصد ندارم پيوستگى و نظم ميان آنها را ( تنها منظور من در اين كتاب جمع آورى كلمات بليغهء حضرت امير المؤمنين است با رعايت الأبلغ فالأبلغ و اين براى آن است كه آن بزرگوار را كلام غير بليغ نيست ) .