قسمت چهارم مقدمه سيد رضي ( 15 ) پس من هم درخواست دوستان و برادران را اجابت كرده بتأليف اين كتاب شروع نمودم در حالتى كه يقين داشتم در تأليف آن نفع بزرگ و سود بسيار است ، و نام آن منتشر خواهد شد ، و اجر و مزدش ذخيره گرديده ( نزد خداى تعالى براى روز جزاء ) ( 16 ) و قصد كردم بزرگى قدر و منزلت امير المؤمنين ( عليه السّلام ) را در اين فضيلت ( فصاحت و بلاغت ) بيان كنم ( با اينكه اين فضيلت او را ) علاوه ( بود ) بر محاسن كثيره و فضائل بسيار ، ( 17 ) و ( خواستم بيان كنم ) آن حضرت عليه السّلام ) و يگانه كسى است كه بمنتهى درجهء بلاغت و فصاحت رسيد و از همهء گذشتگان و پيشينيان گذشت آن كسانى كه نقل مىشود از آنان از فضيلت بلاغت اندكى ( در بسيار ) و خرده‌اى ( در خروار ، يعنى سخن بليغى كه از غير امير المؤمنين نقل مىشود در ميان سخنان غير بليغ كمياب است ) ( 18 ) و امّا سخن آن حضرت دريايى است بى پايان كه برابرى نمى كند با آن هيچ سخنورى ، و مجمع فضايلى است كه همرديفى براى آن نيست ، ( 19 ) و براى افتخار به آن حضرت و منتهى شدن نسب خود به آن بزرگوار مثل آوردن بشعر و گفتهء فرزدق شاعر را سزاوار دانستم ( فرزدق افتخار نمود بر جرير به بزرگوارى پدران خود ، و بزرگى هر يك از آنان را در اشعارش شرح داد تا آنجا كه گفت ) :