جلد اول جزء اول ديباجه نهج البلاغة ، كتابى كه سيّد شريف ابو الحسن محمّد رضىّ ( رضوان اللّه تعالى عليه ) از سخنان إمام الموحّدين ، باب مدينة العلم علىّ ابن ابى طالب ( عليه السّلام ) گرد آورده بهترين اثر و نشانهء دين مقدّس اسلام و مذهب شريف جعفرى است ، درياى بى پايانى است ، محتوى مسائل علمى ، ادبى ، دينى ، اجتماعى ، اخلاقى و سياسى كه بهتر و بليغتر از آن سخنان بعد از قرآن كريم و بيانات حضرت رسول ( صلّى اللّه عليه و آله ) در دنيا گوينده‌اى نگفته است ، و آن راهنماى گمراهان و چارهء بيچارگان و پناه دهنده و دستگير درماندگان است ، پس كسى را كه خواهان سعادت هميشگى و گريزان از ذلّت و بد بختى است لازم است كه اين كتاب را سر مشق قرار داده از سخنان آن پند گرفته به دستوراتش رفتار نمايد ، زيرا مفاسد و تباهكارى هاى دنيا اصلاح نمى شود مگر روزى كه تعليمات امير المؤمنين علىّ ( عليه السّلام ) در ميان جميع طبقات مردم عملى گردد ، و اين سخن به گزاف گفته نشده ، چون روى دو پايه برهان ( عقل و علم ) استوار است ، چنان كه از مطالعهء اين كتاب همگان خواهند دريافت . هر چند علم و دانش در ميان افراد بشر پيشرفت نمايد ، فضل و بزرگوارى امام علىّ ( عليه السّلام )