پس شگفتا از اين كار بزرگ كه شگفتى را از بين مى برد ( بمنتهى درجه رسانده كه از آن چيزى بجا نمانده ) و كج روى و نادرستى را بسيار مى گرداند ، 4 گروهى از مردم ( معاويه و پيروانش ) از راه مكر و حيله در صدد برآمدند كه نور خدا را از چراغش خاموش كنند ، و فوران و راه آب آن را از چشمه‌اش ببندند ( احكام اسلام را از بين برده وصىّ و جانشين پيغمبر اكرم را خانه نشين كنند ) و ميان من و خودشان آب و با آور را آميخته و درهم نمودند ( فتنه و فساد و جنگ و خونريزى برپا كردند ) 5 پس اگر از ما و ايشان سختيهاى غمّ و اندوهها بر طرف شود آنان را به راه حقّ محض مى كشم ( تا رضاء و خوشنودى خدا و رسول را بدست آورده سعادتمند گردند ) و اگر قسم ديگرى شد ( قدم در راه حقّ ننهادند ، و با راهنماى الهى بجنگ و زد و خورد مشغول ماندند ، باكى نيست ، زيرا خداوند در قرآن كريم س 35 ى 8 مى فرمايد : فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ ، إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِما يَصْنَعُونَ يعنى ) پس براى گمراهى ايشان بسبب غمّ و اندوه بسيار خود را هلاك و تباه مگردان ، زيرا خداوند دانا است به آنچه بجا مى آورند ( و آنان را بكيفر اعمالشان مى رساند ) .