و در راه هدايت و رستگاريشان همّت مى گمارد ) 12 و به آنچه از تباه شدن مردم روزگارهاى پيش ديديد عبرت گيريد كه بندهاى ايشان از هم جدا و چشمها و گوشهاشان زائل شده ، و شرافت و بزرگوارى از كفشان رفته ، و شاديها و خوشگذرانيها از آنها جدا شده ، 13 پس بودنشان با فرزندان به دورى و همنشينى با زنها به جدائى بدل شده ، به يكديگر فخر و ناز نمى كنند ، و فرزند نمى آورند ، و به ديدن هم نمى روند ، و همسايه و همنشين هم نيستند ، 14 بندگان خدا ( از اين گفتار ) بترسيد مانند برحذر بودن كسى كه بر نفس خود تسلّط داشته از خواهش نفس خويش جلو گرفته به يارى عقل و هوش انديشه مىكند ( به سود و زيان خود پى مى برد ) زيرا امر ( دين ) آشكار و نشانهء ( رستگارى ) نصب و راه ( رهائى از عذاب ) هموار ، و راه ( بدست آوردن خوشنودى خدا و رسول ) نمايان و راست است .