قسمت چهارم خطبه ( 19 ) پس ( از اينكه روش حضرت رسول را راجع بدل نبستن به دنيا اجمالا پيش از بيان رويهّء پيغمبران دانستى ، اكنون دوباره بشنو : ) به پيغمبر خود - صلّى اللّه عليه و آله - كه ( از همهء خلائق ) نيكوتر و پاكيزه‌تر است اقتداء نموده از آن بزرگوار پيروى كن ، زيرا آن حضرت سزاوار پيروى كردن است براى كسى كه پيروى كند ، و انتساب شايسته او است براى كسى كه بخواهد نسبت به او داشته باشد ( يا صبر و شكيبائى او براى كسى كه شكيبا باشد سر مشق است ) و محبوبتر بندگان نزد خدا كسى است كه پيرو پيغمبر خود بوده و دنبال نشانهء او برود ( در راه او سير نمايد ، چنان كه در قرآن كريم س 3 ى 31 مى فرمايد : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ يعنى بگو اگر شما خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد خدا شما را دوست خواهد داشت ، و گناهانتان را مى آمرزد ، و خدا آمرزنده و مهربان است . و امّا نشانهء آن حضرت اين بود كه ) ( 20 ) لقمهء دنيا را به اطراف دندان مى خورد ( نه به پرى دهان يعنى در دنيا زيادتر از آنچه را كه ناچار به استفاده از آن بود فرا نمى گرفت ) و دنيا را به گوشهء چشم نمى گريست ( هيچ گونه به دنيا دل نبست ) از جهت پهلو لاغرتر و از جهت شكم گرسنه‌ترين اهل دنيا بود ، دنيا به او پيشنهاد شد ( خداوند بوسيلهء جبرئيل اختيار كردن دنيا را