قسمت سوم خطبه ( 13 ) و پيروى كردن از ( رفتار ) رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - براى تو كافى است ، و بر مذمّت دنيا و معيوب بودن و بسيارى رسواييها و بديهاى آن ترا دليل و راهنما مى باشد ، زيرا اطراف آن ( وابستگى و دوستدارى ) از آن حضرت گرفته شده ، و جوانب آن ( دلبستگى به همه چيز آن ) براى غير آن بزرگوار آماده گشته ، و از نوشيدن شيرش ( لذّتهاى آن ) منع شده و از آرايشهاى آن دور گرديده شده ، ( 14 ) و اگر بخواهى دوباره پيروى نمائى پيغمبرى را ، از موسى ، عليه السّلام ، كه خدا با او سخن فرموده ( و به كليم اللّه ملقّب گشته ) پيروى كن آنگاه كه مى گفت ( در قرآن كريم س 28 ى 24 ) : فَسَقى لَهُما ثُمَّ تَوَلّى إِلَى الظِّلِّ فَقالَ رَبِّ يعنى پروردگارا من به آنچه از خير و نيكوئى برايم بفرستى نيازمندم ، ( 15 ) سوگند به خدا موسى از خدا نخواسته بود مگر نانى را كه بخورد ، زيرا گياه زمين را مى خورد ، و به جهت لاغرى و كمى گوشت سبزى گياه از نازكى پوست درونى شكمش ديده مى شد ، ( 16 ) و اگر بخواهى سوّم بار پيروى كنى از داوود ، عليه السّلام ، كه داراى مزامير و زبور بود و خوانندهء اهل بهشت مى باشد پيروى كن ، بدست خود از ليف خرما زنبيلها مى بافت و به همنشينان خويش مى گفت : كدام يك از شما در فروختن آنها مرا كمك مىكند و از بهاى آنها خوراك او يك دانهء نان جو بود ، ( 17 ) و اگر خواهى پيروى از عيسى ابن مريم ، عليه السّلام ، را بگو ( به ياد بياور ) كه ( هنگام خوابيدن ) سنگ را زير سر گذاشته بالش قرار مى داد ، و جامهء زبر مى پوشيد ، و طعام خشن مى خورد ، و خورش او گرسنگى بود ( هنگام شدّت گرسنگى غذا مى خورد تا از خوردن آن لذّت برده به خورش نيازمند