159 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است ( در صفات حق تعالى ) : قسمت أول خطبه ( 1 ) فرمان خداوند حكم لازمى است ( كه ردّ نمى شود ) و موافق با مصلحت ، و خوشنودى او مهربانى و ايمنى ( از بلاها و سختيها ) است ، از روى علم و دانائى حكم ( هر چيز را بيان ) مى فرمايد ، و از روى حلم و بردبارى ( گناه سزاوار آمرزش را ) مى بخشد . ( 2 ) بار خدايا سپاس ترا است بر هر چه مى ستانى و مى بخشى و بر بيمارى هايى كه بهبودى مى دهى و مبتلى مى سازى ( در هر حال ترا بايد شكر گزارد ، زيرا گرفتن و بخشيدن و بهبودى و بيمارى از جانب تو همه از روى حكمت و مصلحت است و هر كدام در جاى خود نعمت و بخششى است كه موجب شكر و سپاسگزارى است ) چنان سپاسى كه براى تو پسنديده تر سپاس و بسوى تو محبوبتر سپاس و نزد تو برتر سپاس باشد ، ( 3 ) سپاسى كه پر كند آنچه را كه ( در آسمان و زمين ) آفريده‌اى ، و برسد به آنچه كه خواسته‌اى ، سپاسى كه از تو پنهان كرده نشود ، و از پيشگاه تو ممنوع نگردد ، سپاسى كه شمارهء آن بريده نشود ، و يارى و كمك آن نابود نگردد ( خلاصه ترا سپاسگزارم به سپاسى كه از همهء سپاسها رجحان و امتياز داشته باشد ) ( 4 )