خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
500
نهج البلاغة ( فارسى )
مصدّق نبوّت و پيغمبرى آن حضرت و روشن كنندهء تاريكى هاى نادانى و گمراهى بود ) قرآن است ، پس در خواست نمائيد تا گويا گردد ( از كسى كه عالم بتنزيل و تأويل و ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه و ظاهر و باطن آنست هر چه مى خواهيد بپرسيد تا براى شما بيان كند ) و هرگز ( قرآن به خودى خود و بى مبيّن حقيقى ) گويا نمى شود ، و ليكن ( چون عالم بحقائق و اسرار آن ما اهل بيت هستيم ، لذا ) من شما را از آن خبر مى دهم ( علوم و احكام آن را بيان ميكنم ) ( 3 ) آگاه باشيد در قرآن است علم به آنچه ( بعد از اين ) مى آيد ، و خبر از گذشته ( از آفرينش آسمانها و زمين و آنچه در آنها است ، و چگونگى احوال پيشينيان ) و داروى درد ( نادانى و گمراهى ) و نظم و ترتيب دادن به آنچه ( از امور دنيا و آخرت و سود و زيان كه ) مربوط بشما است . قسمتى دوم از اين خطبه است ( در بارهء بنى اميه و ستمگرى و انقراض حكومت و سلطنتشان ) : ( 4 ) در آن زمان ( كه بنى اميهّ بر مردم مسلّط مى گردند ) باقى نمى ماند خانهء گلى و نه خانهء چادرى ( خانههايى كه