خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

487

نهج البلاغة ( فارسى )

155 - از سخنان آن حضرت عليه السلام است خطاب باهل بصره كه بر سبيل حكايت از پيشامدهاى سخت خبر مىدهد : قسمت أول خطبه ( 1 ) هنگام آن فتنه و تباهكارى كسى كه توانائى اطاعت و فرمانبردارى خدا داشته باشد ، بايستى بجا آورد ، پس اگر مرا اطاعت و پيروى كنيد ، من به خواست خدا شما را به راه بهشت ( سيادت و سعادت جاودانى ) خواهم برد اگر چه اين راه بسيار سخت و تلخ مزه است ( زيرا بيشتر مردم خواهان باطل و تباهكارى بوده پيروى خدا و رسول در نظرشان دشوار مى آيد ) . ( 2 ) و ( ياغى شدن ) آن زن ( عائشه بر من از جهت اين است كه او ) را سستى انديشهء زنان دريافته ، و كينه دشمنى در سينه‌اش به جوش آمده مانند ( جوشيدن ) ديك آهنگر ( از جمله چيزهائى كه سبب كينه و دشمنى عائشه نسبت به آن حضرت شد اين بود كه چون حضرت رسول مأمور شد به بستن درهايى كه به مسجد باز بود ، همهء درها حتّى باب ابى بكر را بست ، و باب امير المؤمنين را باز گذاشت ،