خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
594
نهج البلاغة ( فارسى )
قسمت دوم خطبه ( 18 ) سفارش ميكنم شما را اى بندگان خدا به پرهيزكارى و ترس از خدائى كه لباس آراءسته بشما پوشانيد ( تا از سرما و گرما محفوظ مانيد ) و وسائل زندگانى را برايتان فراهم آورد ( پس چرا با معصيت و نافرمانى نعمت و بخشش او را كفران مى نماييد ) و ( چرا از او دورى گزيده به دنيا دل بستهايد ، در صورتى كه ) ( 19 ) اگر كسى براى ماندن در دنيا وسيله بدست مى آورد يا براى بر طرف نمودن مرگ راه مى يافت آن كس سليمان فرزند داوود ، عليه السّلام ، بود كه بر جنّ و انس تصرّف و پادشاهى داشت علاوه بر منصب پيغمبرى و مقام و منزلت بزرگ ، پس ( با داشتن جميع وسائل دنيوىّ و اخروىّ از همه كس براى ماندن در دنيا سزاوارتر بود ، ولى ) چون روزى مقدّر خود را به كار برد ، و مدّت زندگانى را بپايان رساند كمانهاى نيستى با تيرهاى مرگ او را از پاى در آوردند ( دنيا را بدرود فرمود ) و شهرها از او خالى و خانهها تهى ماند و ديگران آنها را بميراث بردند ، ( 20 ) و شما را در روزگارهاى گذشته عبرتى است ( كه ببينيد پيشينيان چگونه دست از اين جهان شستهاند ) كجايند عمالقه و فرزندانشان ( عمالقه گروهى بودند از اولاد عمليق ابن لاوذ ابن ارم ابن سام ابن نوح پادشاه يمن و حجاز با دولت بى حدّ كه بنيانشان كنده شد ) كجايند فراعنه ( پادشاهان مصر ) و فرزندانشان ( كه از آنها اثرى نماند ) كجايند مردم شهرهاى رسّ ( رسّ نام چاه بزرگى بود كه مردم در كنار آن گرد آمده درخت صنوبر را كه شاه درخت مى گفتند