تا از آن خوشنود گرديد ، و نه خشم و رنجشى تا بر آن اجتماع نمائيد ( در كار من پيوسته نفاق و دو روئى مى كنيد ، نه در اطاعت و پيروى ثابت قدميد و نه در مخالفت يك رو و يك سخن ، كاش يك راه پيش گرفته مرا از كشاكش اين درد و اندوه مى رهانديد ) و براى من دوستترين چيزى كه ميل دارم ملاقات كند مرا مرگ است ( تا از شما برهم كه از غمّ شما جز به مرگ نتوان رست ) ( 6 ) بتحقيق ( معارف و حقائق ) قرآن را بشما ياد دادم ، و با حجّت و دليل بين شما حكم كردم ، و شما را به آنچه نمى شناختيد آشنا گردانيدم ، و آنچه را كه از دهن بيرون مى افكنديد بشما گوارا ساختم ( چيزهائى را كه از روى نفهمى به بدى تلقّى مى كرديد خوبى آنها را بشما آشكار نمودم ) كاش كور مى ديد يا خفته بيدار مى گشت ( من شرط ارشاد و راهنمائى را بجا آوردم حالا اگر كور نبيند و خفته بيدار نگردد تقصير من نيست ) ( 7 ) و چه بسيار نزديك بجهل و نادانى به ( احكام ) خدا هستند گروهى كه پيشوايشان معاويه است و آموزگارشان پسر زانيه ( عمرو ابن عاص كه قصهّء مادرش در شرح سخن هشتاد و سوّم گذشت ) .