خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )

576

نهج البلاغة ( فارسى )

قسمت چهارم خطبه ( 24 ) آگاه باشيد ظلم بر سه قسم است : ظلمى كه آمرزيده نمى شود ، و ظلمى كه باز خواست مىشود ، و ظلمى كه آمرزيده شده باز خواست نمى شود ، امّا ظلمى كه آمرزيده نمى شود شرك به خدا است ، خداوند سبحان ( در قرآن كريم س 4 ى 48 ) مى فرمايد : إِنَّ اللّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ يعنى خدا نمى آمرزد كسى را كه به او شرك آورد ، و امّا ظلمى كه آمرزيده مىشود ظلم بنده است بر نفس خود در بجا آوردن برخى گناهان كوچك ( در صورتى كه اصرار بر آن نداشته باشد ، زيرا اجتناب و دورى از كبائر و گناهان بزرگ كفاّره ايست كه گناه كوچك را پوشانده جلوه نمى دهد ) و امّا ظلمى كه باز خواست مىشود ظلم بنده است بندهء ديگر را ، ( 25 ) قصاص و تلافى در آخرت سخت و دشوار است ، و قصاص در آنجا با زخم كاردها و زدن تازيانه‌ها نيست ، ولى قصاصى است كه زخم و تازيانه نزد آن كوچك شمرده مىشود ( از اين بيان فهميده مىشود آنان كه بآل محمّد ، عليهم السّلام ، ظلم نموده‌اند به سختى باز خواست شده به عذاب گرفتار خواهند شد ) ( 26 ) پس از دو رنگى و دو روئى در دين خدا بپرهيزيد ( اين جمله اشاره است به گروهى كه در بيعت نمودن با آن حضرت متوقّف بودند ، و آنان كه بيعت را شكستند ) زيرا اجتماع ( دست بدست دادن و يكى شدن ) در آنچه حقّ است و آن را ميل نداريد بهتر است از تفرقه و جدائى در آنچه