143 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است هنگام باران خواستن : ( 1 ) آگاه باشيد زمينى كه شما را به روى خود نگاه مى دارد ، و آسمانى كه شما را در سايه‌اش قرار مىدهد ، فرمانبردار پروردگار شما هستند ( پيرو خواهش و آرزوى شما نيستند تا هر زمان بخواهيد زمين برويد يا آسمان ببارد ) ( 2 ) و بركت و سود خود را بشما نمى بخشد ( زمين نمى رويد و آسمان نمى بارد ) به جهت دلسوزى براى شما ، و نه بسبب تقرّب جستن بشما ، و نه به علّت اينكه اميدوار بخير و نيكوئى ( سودى ) از شما باشند ، بلكه ( از جانب پروردگار ) مأمورند كه سودها بشما برسانند ، و اطاعت امر كرده براى انجام مصالح شما قيام نموده‌اند ( پس نباريدن آسمان و نروئيدن زمين در موقع مقتضى بسبب بد كردارى بنده و گناه او است كه مانع مستعدّ بودن براى قبول رحمت و افاضهء جود و بخشش حقّ تعالى مى باشد ، لذا ) ( 3 ) خداوند بندگان خود را كه به كارهاى ناشايسته مشغولند بكم شدن ميوه‌ها و باز داشتن بركات و بستن در خزينهاى نيكوئيها ، مى آزمايد تا توبه كننده متنبهّ گشته توبه و بازگشت نمايد ، و گناه را از خود رانده ترك كند ( ديگر مرتكب گناه نشود ) و پند گيرنده پند پذيرد ، و سر خرده منزجر گردد ( گناه نكرده به كار زشت نگرايد ) ( 4 ) و خداوند استغفار ( آمرزش خواستن ) را سبب فراوانى روزى و رسيدن رحمت و مهربانى قرار داده ، و ( در قرآن كريم س 71 ى 10 فرموده : اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إنِهَُّ كانَ غَفّاراً ( ى 11 ) يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً ( ى 12 ) وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ يعنى از پروردگارتان آمرزش بخواهيد كه او آمرزندهء گناهان است ( پس از توبه و بازگشت ) ابر را مى فرستد كه پى در پى بر شما ببارد ، و شما را بمالها و پسران كمك مىدهد ( اموال و اولاد شما را زياد مى گرداند ) . ( 5 ) پس خداوند رحمت كند ( بيامرزد ) مردى را كه به توبه و بازگشت ( از گناه ) رو آورد ، و گناهى را كه مرتكب شده طلب فسخ نمايد ( بخواهد تا حقّ تعالى از كيفر كردار زشتش بگذرد ) و بر مرگ خود پيشى گيرد ( پيش از رسيدن مرگ از گناهان توبه و بازگشت نموده عمل صالح و كردار نيك را شعار خويش قرار دهد . در اينجا امام عليه السّلام طريق دعاء كردن و طلب رحمت و خواستن باران را ياد مىدهد : )