خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
261
نهج البلاغة ( فارسى )
نَسُوقُ الْماءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ وَ أَنْفُسُهُمْ أَ فَلا يُبْصِرُونَ يعنى آيا نديدند كه ما به زمين بى گياه باران مى فرستيم پس گياه آن را كه چهار پايان ايشان و خودشان مى خورند بيرون مى آوريم ، آيا نمى بينند اين همه آثار و نشانههاى قدرت و توانائى پروردگار را ) ( 42 ) پارههاى ابر درخشنده را كه براى باريدن بر زمين آماده و از يكديگر جدا و پراكنده بود بهم پيوست تا اينكه ابرهاى سفيد كه پر آب بود به جنبش در آمده مهيّاى باريدن گرديد و در اطراف ابرهاى كشيده و دائره مانند ، برق آن درخشيد و روشنيش در ميان قطعههاى بزرگ ابرهاى سفيد روى هم قرار گرفته تمام نشدهپى در پى ابر بارنده فرستاد ، پس باران آن كه بسبب ثقل و سنگينى مائل به پائين آمدن بود به زمين نزديك شد و پياپى باد جنوب آن را حركت داده بارانهايش را بيرون مى آورد ( و مانند دوشيدن شيراز پستان حيوانات آن را مى دوشيد ) پس چون ابر ( مانند شتر سنگين بار كه سينه بر زمين مى نهد ) سينهء خود و اطراف آن را بر زمين افكند ( باران باريد ) و آب فراوانى را كه در برداشت فرو ريخت ، خداوند متعال از زمينهاى خشك گياهها را و از كوههاى خالى علفهاى تازه و تر رويانيد ( چنان كه در قرآن كريم س 22 ى 5 مى فرمايد : وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ يعنى زمين خشك و بى گياه را مى بينى پس آنگاه كه ما باران بر آن مى فرستيم به جنبش در آمده افزايش يابد و از هر صنف ، گياه زيبا بروياند ) ( 43 ) پس زمين به مرغزارهاى خود كه به آنها زينت داده شده شادى مىكند ( جلوهء نيكوئى مى يابد ) و به آنچه كه در آن روييده و به آن آراسته گرديده از قبيل شكوفهها و گلهاى درخشنده و تازه فخر و خود نمائى مى نمايد ( سبز و خرّم مى گردد ) ( 44 ) و حقّ تعالى آن گياهها را توشهء مردم و روزى چهارپايان قرار داده ، در اطراف زمين راههاى گشاده باز كرد ( تا بهر جا كه خواهند آمد و رفت نمايند ) و در ميان راهها براى روندگان علامات و نشانههايى ( مانند ستارهها و كوهها ) بر پا نمود ( تا به اطراف جهان راه بيابند . چنان كه در قرآن كريم س 43 ى 10 مى فرمايد : الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ يعنى او است خدائى كه زمين را براى شما گهواره وار گسترانيد تا بر آن قرار گيريد و راههايى در آن براى شما قرار داد