و مراد از نحس و سعد كواكب يعنى ظهور و پيدايش بدى و خوشى در احوال عالم همانا اتّصال آنها است به يكديگر كه بسا موجب اصلاح گردد مانند باريدن باران در وقت مقتضى كه باعث فراوانى ارزاق شود و گاهى سبب افساد باشد مانند نباريدن باران كه بر اثر آن قحطى پيش آيد ، و ليكن بايد دانست كه نحوس و سعود آنها مؤثّر در امرى نيست ، چه بسا هنگام خشكسالى ارزاق فراوان باشد و بر عكس در سالى كه باران در وقت مقتضى باريده تنگى در معيشت روى دهد ، پس بايد اعتقاد داشت باينكه مؤثّر در امور اراده و خواست حقّ تعالى است و بس ، چنان كه امام عليه السّلام وقتى عازم رفتن بجنگ با خوارج بود اين موضوع را به عفيف برادر اشعث ابن قيس فرمود ، كه در شرح خطبهء هفتاد و هشتم گذشت . و امّا نكته‌اى كه ياد آورى آن لازم است و پس از تحقيق در آيات و اخبار و علوم امروزى و بحث با اساتيد و بزرگان اهل فضل و دانش مى گويم ، آنست كه براى دانستن حقيقت سموات هفتگانه و كرات معلقّهء در جوّ و شهب ثواقب و استراق سمع شياطين و هبوط و صعود كواكب و مانند اين مسائل بايستى به صحّت و راستى آنچه كه انبياء و اوصياء ايشان عليهم السّلام كه علم بهر چيز را از حقّ تعالى فرا گرفته فرموده‌اند تصديق و اعتراف نمود ، و بظواهر گفتارشان ايمان آورد ، زيرا اگر بخواهيم بوسيلهء عقول ناقصه حقيقت اشياء را درك كرده يا بآراء مختلفه و گفتارهاى گوناگون تطبيق نماييم توانائى نداشته به جائى نمى رسيم ، بلكه در وادى ضلالت و گمراهى حيران و سرگردان مانده نتيجه‌اى بدست نمى آوريم ، و العالم بحقائق ملكه و ملكوته ) .