خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
239
نهج البلاغة ( فارسى )
باينكه او است كه به قدرت و توانائى خود آنها را بر سر پا نگاهداشته ، بما نمود آنچه را كه برهان ضرورىّ و دليل قطعى است و ما را راهنمائى نمود بر معرفت و شناسايى او ، ( 13 ) و آثار صنعت و نشانههاى حكمت او در همهء مصنوعات كه ايجاد كرده آشكار است ، پس آنچه آفريده حجّت و دليل بر حقيقت او است اگر چه ( مانند جمادات و نباتات ) بى زبان باشند ( و در ظاهر چيزى نگويند ) پس تدبير و نظم ( اين موجودات ) حجّت و برهان گويايى است بر خلّاقيّت او ، دليلى است استوار ( روى پايهء عقل ) بر ايجاد كنندگى او ، ( 14 ) و ( اكنون كه ثابت شد او است خداوند يگانه و بى همتا و پروردگار جميع موجودات حاضرش دانسته و در مقام تنزيه و تقديسش مى فرمايد : ) گواهى مى دهم باينكه هر كس تو را تشبيه كند به مخلوقى كه آفريدهاى و داراى اعضاى گوناگون و مفصلهاى كوچك بهم پيوسته ، هستند كه بتدبير و نظم حكمت تو ( در زير پوست و گوشت ) پنهان است در حقيقت و نفس الأمر تو را نشناخته و يقين ننموده كه مثل و مانندى براى تو نيست ( بلكه تصوّر جسم نموده كه مقتضى آن حدوث و فناء و امكان است ) و گويا نشنيده است بيزارى جستن بت پرستان را ( در قيامت ) از بتهائى كه مى پرستيدند آنگاه كه مى گويند ( در قرآن س 26 ى 97 ) : تاَللهِّ إِنْ كُنّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( ى 98 ) إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ يعنى به خدا سوگند كه ما در ضلالت و گمراهى آشكار بوديم هنگاميكه شما را با پروردگار عالميان برابر مى نموديم ، ( 15 ) دروغ گفتند آنان كه تو را ( با مخلوقات ) برابر نمودند ، زمانيكه ترا با بتهايشان تشبيه كرده بسبب اوهام بيهودهء خود حضرتت را مانند آفريده شدگان جلوه دادند و با انديشههاى خويش ترا مانند اجسام داراى اجزاء ، دانستند ، و به رويّهء عقول ناقصهء خود برايت مانند مخلوقات گوناگون مقدار و سنجش قائل شدند ، ( 16 ) و گواهى مى دهم كسى كه تو را به چيزى كه آفريدهاى مساوى دانست از تو برگشته و كسى كه از تو برگشت كافر است ( و باور ندارد كه تو خداوند بى همتائى ) بدليل آيات محكمهء واضح و هويدا كه از جانب تو ( در قرآن كريم به پيغمبر اكرم ) نازل شده ( س 41 ى 9 مى فرمايد :