وجهه انتها كالحريمه ، و نقضا لميثاقه الّذي وضعه اللّه لكم حرما في أرضه ، و أمنا بين خلقه . ( 62 ) و إنّكم [ إن ] لجأتم إلى غيره حاربكم أهل الكفر ، ثمّ لا جبرئيل و لا ميكائيل و لا مهاجرون و لا أنصار ينصرونكم إلّا المقارعة بالسّيف حتّى يحكم اللّه بينكم . ( 63 ) و إنّ عندكم الأمثال من بأس اللّه و قوارعه ، و أياّمه و وقائعه ، فلا تستبطئوا وعيده جهلا بأخذه ، و تهاونا ببطشه ، و يأسا من بأسه . ( 64 ) فإنّ اللّه سبحانه لم يلعن القرن الماضي بين أيديكم إلّا لتركهم الأمر بالمعروف و النّهي عن المنكر . فلعن [ اللّه ] السّفهاء لركوب المعاصي آتش را و نه عار را گويى كه شما مى خواهيد كه در بگردانيد اسلام را بر [ ر ] وى او [ به جهت ] پرده دريدن مر حرم او را ، و شكستن مر عهد و استوارى او ، آنك بنهاد او را خدا براى شما حرمى در زمين خود ، و ايمنى ميان خلق خود . ( 62 ) و بدرستى كه اگر شما پناه دهيد وا غير اسلام ، محاربت كنند با شما اهل كفر ، پس نه جبرئيل و نه ميكائيل ، و نه مهاجران [ و ] ياران مكهّ ، و نه انصار [ و ] ياران مدينه نصرت كنند شما را ، جز زدن به شمشير تا حكم كند خدا ميان شما . ( 63 ) و بدرستى كه نزديك شما است مثل ها از عذاب خدا از گروهان گذشته و سختى هاى او ، و عقوبات او و واقعه‌هاى او ، پس درنگ نشمريد بيم خدا را به نادانى به فرا گرفتن آن ، و آسان فرا گرفتن سخت فرا گرفتن او ، و نوميد شدن از [ سختى ] عذاب او . ( 64 ) بدرستى كه خداى تعالى لعنت نكر [ د ] گروه گذشته را [ كه ] پيش [ از ] شما [ بودند ] ، الّا مر ترك كردن ايشان فرمودن او [ به ] معروف ، و نهى كردن [ او ] از منكر را ، پس لعنت كرد خدا بى خردان را براى ركوب معصيت ها ، و حكما و عقلا را براى ترك [ كردن ايشان ]