خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : مجهول قرن 5 و 6 )
30
نهج البلاغة ( فارسى )
أقدامهم شعثا له . قد نبذوا السّرابيل وراء ظهورهم ، و شوّهوا بإعفاء الشّعور محاسن خلقهم ، ابتلاء عظيما ، و امتحانا شديدا ، و اختبارا مبينا ، و تمحيصا بليغا ، جعله اللّه سببا لرحمته ، و وصلة إلى جنتّه . ( 35 ) و لو أراد سبحانه أن يضع بيته الحرام ، و مشاعره العظام ، بين جنّات و أنهار ، و سهل و قرار ، جمّى الأشجار داني الثّمار ، ملتفّ البنى ، متّصل القرى ، بين برّة سمراء ، و روضة خضراء ، و أرياف محدقة ، و عراص مغدقة ، و زروع ناضرة ، و طرق عامرة ، لكان قد صغر قدر الجزاء على حسب براى او ، بدرستى كه انداختهاند پيراهن ها را پس پشت هاى خويش ، و زشت گردانيده باشند به باز داشتن [ و نتراشيدن ] موى ها خوبى هاى خلقت ايشان ، به [ سبب ] آزمايش بزرگ و امتحانى سخت ، و [ به جهت ] آزمايش ظاهر و روشن ، و پاك گردانيدن تمام ، گردانيد آن را خداى تعالى سببى براى رحمت خود ، و رسيدن و پيوسته [ شدن ] وا بهشت او . ( 35 ) و اگر خواستى خدا - كه منزهّ است او - كه بنهد خانهء كعبه را ، و جاى عبادت بزرگ را ميان بوستان ها و جوى ها ، و زمين نرم و آرامگاه بسيار درختان ، نزديك ميوهها ، به هم پيچيده بناها [ از كثرت عمارت ] ، پيوسته به يكديگر ديهها ، ميان گندم گندم گون ، و مرغزار سبز ، و كنارهء دريا و آب هاى خرماستان ها ، و سراء بسيار آب ، و كشت هاى تازه ، و راههاى معمور ، هر آينه بودى