الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )

268

غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )

مما يتشخص به 1 ) المأموربه بحيث يصدق على المتشخص به عنوانه 2 ) و ربما يحصل له 2 ) بسببه 3 ) مزية او نقيصه و دخل هذا 4 ) فيه 5 ) ايضا طورا بنحو الشطريه و اخرى 6 ) بنحو الشرطيه فيكون 7 ) 1 ) شئى 2 ) مأموربه 3 ) شئى 4 ) شئى 5 ) مأموربه 6 ) صورت چهارم 7 ) اخلال به هريك از قسم اول و دوم باعث از بين رفتن ماهيت و مأموربه مىشود و فرقى بين جزء و شرط نيست ( اشاره به تفصيل وحيد بهبهانى ) زيرا تحقق و قوام مأموربه بستگى به اين موارد دارد و با از بين رفتن آنها ماهيت نيز منهدم مىشود بخلاف دو قسم آخر كه اخلال به آنها موجب فساد ماهيت نمىشود زيرا اين دو مورد فقط در خصوصيت و تشخص دخالت دارند نه در ماهيت و اخلال بر آن دو مورد باعث از بين رفتن ماهيت و مسمى نمىشود و فقط باعث نقصان ماهيت مىشود اگرچه در اين قسم آن فرد از بين رفته و ماهيت در فرد و مصداق ديگرى تشخص و وجود پيدا مىكند لذا ديگر خصوصيات و مزيات فرد اول را ندارد مانند اخلال به ركوع و سجود و طهارت براى نماز كه باعث از بين رفتن ماهيت نماز مىشود بخلاف اخلال به خواندن نماز در حمام يا مسجد يا جماعت كه فقط باعث از بين رفتن آن خصوصيت مىشود و ماهيت ( نماز ) در مصداق ديگرى ظهور پيدا مىكند .