الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )
363
غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )
لا انه 1 ) يدل على مفهوم زمان يعمهما 2 ) كما 3 ) ان الجمله السميه ك « زيد ضارب » يكون لها 4 ) معنى 5 ) صح انطباقه 6 ) على كل واحد من الازمنه مع عدم دلالتها 7 ) على واحد منها 8 ) 1 ) فعل مضارع 2 ) حال و استقبال 3 ) دلالت نداشتن فعل مضارع بر زمان حال و يا استقبال ، مانند جمله اسميه است و اين مطلب كه ما عرض كرديم ( فعل زمان ندارد ) نظير هم دارد : جمله اسميه به اتفاق همه دلالت بر زمان ندارد اما خصوصيتى در آن هست كه مىتوان بر هريك از سه زمان حال ، استقبال و گذشته دلالت كند و آن خصوصيت تلبس ذات به مبدأ مىباشد ، و به خاطر همين خصوصيت هر سه زمان را مىرساند ، نه اينكه زمان در موضوع له آن اخذ شده باشد ، حال دلالت نداشتن فعل مضارع بر زمان مانند جمليه اسميه مىباشد و همانطور كه جمله اسميه بر زمان دلالتى ندارد ، جمله فعليه هم بر زمان دلالت نمىكند . 4 ) جمله اسميه 5 ) منظور از اين معنى ، همان خصوصيت ذكر شده در جمله اسميه يعنى تلبس ذات به مبدأ مىباشد . 6 ) معنى 7 ) جمله اسميه 8 ) ازمنه