الآخوند الخراساني ( مترجم وشارح : مهركش احسان )
105
غاية السؤول في شرح كفاية الأصول ( فارسى )
العلم التفصيلى بكونه 1 ) . . . و هو 2 ) موقوف على 3 ) العلم الاجمالى الارتكازى به 4 ) ، . . . المراد به 5 ) التبادر عند المستعلم و اما اذا كان المراد به 6 ) التبادر عند اهل المحاوره ثم 7 ) . . . 1 ) لفظ 2 ) تبادر 3 ) منظور از علم اجمالى علمى است كه تبادر بر آن متوقف است ، يعنى تا آن نباشد تبادرى صورت نمىگيرد به عبارت ديگر علم تفصيلى ، علم بعد از تبادر است و علم اجمالى قبل از تبادر 4 ) معنا 5 ) تبادر 6 ) تبادر 7 ) با توجه به مقدمه مبحث هفتم و مطالبى كه در خلال عبارت آن بيان كرديم اين قسمت عبارت بيان مىكند كه تبادرى ارزشمند است كه نشأت گرفته از خود لفظ باشد و هيچگونه قرينهاى همراه آن نباشد ، اما مواردى كه احتمال مىدهيم تبادر نشأت گرفته از لفظ بوسيله قرينه است ، اين تبادر ارزشمند نيست و نمىتوانيم به وسيله آن حقيقى بودن موضوع له را اثبات نمائيم حتى از اصل عدم قرينه هم نمىتوانيم استفاده كرده و بگوئيم اصل اين است كه در موارد مشكوك قرينهاى همراه لفظ نيست ، زيرا اصل عدم قرينه از اصول لفظيه مىباشد و تنها در مواردى كه در مراد متكلم شك داريم مورد استفاده قرار مىگيرد نه در جاى كه در اصل وضع و اسناد شك داريم ، به عبارت ديگر اصل عدم قرينه يك اصل عقلى است و سيره عملى عقلاء عالم اين است كه به چنين