31 - هفتاد و سه خصلت در آداب زنان و احكام مخصوص آنان كه در آنها از مردان ممتازند - جابر بن يزيد جعفى گويد از امام پنجم شنيدم ميفرمود بر زنان اذان و اقامه نيست جمعه و جماعت ندارند عيادت بيمار و تشييع جنازه و بلند گفتن تلبيه و دويدن ميان صفا و مروة و بوسيدن حجر الاسود و دخول در خانهء كعبه از آنها ساقط است در حج سر نتراشند همانا از موى خود ببرند زن پيرامون قضاوت نگردد و متصدى فرماندهى نشود و مستشار نباشد سر نبرد مگر در حال اضطرار زن وضوء را بشستن از باطن ارش آغاز كند و مرد از ظاهر آغاز كند مانند مردان مسح نكشد بلكه در نماز بامداد و مغرب سرپوش خود را بيفكند و در نمازهاى ديگر انگشت زير آن كند و سر را مسح كند و سرپوش خود را نيفكند چون به نماز ايستد دو پاى خود را بهم بچسباند و دست‌ها را به سينه چسباند ( بازوها را ) و در حال ركوع دست‌ها را بدوران خود نهد چون خواهد سجده كند بنشيند و در سجده خود را به زمين بچسباند و چون سر از سجده برداشت بنشيند سپس براى ايستادن جنبش كند و چون براى تشهد نشيند دو پاى خود را بلند كند و رانهايش را بهم چسباند چون تسبيح گويد با انگشتان بشمارد زيرا كه مسئول باشند و چون به خدا حاجتى داشته باشد به پشت بام خانهء خود رود و دو ركعت نماز كند و سر بسوى آسمان بلند كند زيرا چون چنين كرد خدا دعايش را مستجاب كند و او را نوميد نگرداند در مسافرت غسل جمعه بر او نيست ولى در وطن روا نيست آن را ترك كند گواهى زنان در بارهء حدود روا نباشد ، گواهى زنان در طلاق و ديدن ماه نو معتبر نيست ولى در امور ديگر براى مردها نگاه بر آن روا