ديگر پيش از برقرارى منظومه شمسى كنونى ما شب و روز و ماه و سالى نبوده يا نتواند بود و اگر كسى اين معنا را مستبعد داند و نتواند باور كند ميگوئيم مقصود از اينكه هر ماهى سى روز بوده و بواسطه آفريدن آمدن آسمان و زمين در ماهها كسرى واقع شده اينست كه چون خدا مدار ماه را بدوا دايره‌اى آفريد و دائره سيصد و شصت درجه است كه چون تقسيم بر دوازده شود هر قسمتى از آن كه در سير آفتاب يك ماه است سى روز تمام بوده است ولى بواسطه اينكه زمين و آسمان بعدا آفريده شد و مركز زمين با مركز مدار آفتاب و ماه مخالف بود كسرى در پاره‌هاى ماهها پديد شد و پنج الى شش روز از ميزان ماهى سى روز كه مقتضاى تقسيم مدار بر دوازده است كسر شد . عبد اللَّه بن عمر گفته اين سورهء « إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ » تا آخر در ميانه روزهاى تشريق ( 11 - 13 ذيحجه ) بر پيغمبر ( ص ) نازل شد و دانست كه حج وداعست ، سوار شتر عضباء خود شد و در ميان همه حاج سخنرانى كرد خدا را ستود و ثناى او را بجا آورد سپس فرمود آى مردم هر خونى در دوره جاهليت ريخته شده هدر است و پيش از همه خون حارث بن ربيعة بن حارث ( يكى از عموزاده‌هاى خود پيغمبر ( ص ) از تيرهء بنى هاشم ) را هدر كرد اين شخص براى جستجوى دايه در تيره هذيل رفته بود و بنو ليث او را كشته بودند يا فرمود براى جستجوى دايه در بنو ليث رفته بود و هذيل او را كشته بودند ، هر ربا و نزول قرضى كه در جاهليت بوده و تا كنون در ذمهء قرض داران مانده ملغى است و پيش از همه نزول قرضهاى عباس بن عبد المطلب ( عموى خود را ) ملغى كرد . اى مردم روزگار چرخيده و امروز بسر دورهء خود رسيده و مانند همان روز است كه خداوند تازه آسمان‌ها و زمين را آفريده شماره ماهها نزد خدا دوازده است در آغاز آفرينش آسمانها و زمين در كتاب خدا ثبت شده چهار آنها محترم است و نبايد در آن‌ها جنگيد رجب مضر كه ميان جمادى و شعبانست و ذو القعده و ذو الحجه و محرم . در اين ماهها به خود ستم نكنيد ، جا بجا كردن ماه‌هاى حرام مزيد در كفر است كه آنان كه كافرند در آن گمراهى پيشه ميكنند ماهى را در يك سال حلال ميدانند و در يك سال حرام تا شماره ماههائى را كه خداوند حرام كرده برابر كنند سالى كه محرم را حرام ميكردند صفر را حلال ميدانستند و سالى كه صفر را حلال ميدانستند بجاى آن محرم را حلال مىشمردند اى مردم براستى شيطان نااميد