امر اكرامى از جانب خداوند و تجليلى براى بزرگداشت شخصيت آن حضرت بود . آلوسى در شرح قصيدهء عينيهء عبد الباقى مىنويسد : مسئلهء تولد حضرت امير كرم الله وجهه در خانهء خدا امرى مشهور در جهان بوده و در كتابهاى شيعى بر آن تصريح شده است . سيد حميرى در اين‌باره گويد : مادر على او را در حرم امن الهى و مسجد بزاد ، جايى كه مرگ على هم در آنجا بود . اين زن ، نورانى و پاك و صاحب نسبى گرامى و بزرگ بود . پاك شد و فرزند و مكانى كه او را در آن بزاد پاك شدند . در شبى كه ستاره‌هاى شوم و بديمن پنهان و ستاره‌هاى نيكبختى با ماه درخشان هويدا شدند . به دست نيامد در شكافتن قابله‌ها مانند او ، مگر محمد پيامبر ، پسر آمنه . عبد الباقى عمرى در قصيدهء عينيه پرآوازه‌اش مىگويد : تو على هستى كه در بلندآوازگى برتر از بلندايى / زيرا در بطن مكه و در ميان خانهء خدا زاده شدى اين مؤلف نيز در قصيده‌اش سروده است : در كعبه به دنيا آمدى و اين برترى و فضيلتى است / اين فضيلت بدان مكان اختصاص دارد زيرا تو از اين فضايل بىشمار دارى و نيازى به اين فضيلت ندارى مىگويند وقتى آن حضرت ( ع ) به دنيا آمد ، مادرش او را به اسم پدر خود اسد بن هاشم ، حيدر نام نهاد ؛ چرا كه حيدر يكى از نامهاى شير بود . اما وقتى پدرش آمد او را به نام على خواند و گفت : او را على ناميدم تا بلندى منزلت و افتخار و عزت هميشگى براى او پايدار بماند . على ( ع ) خود در روز جنگ خيبر چنين سروده است : من همانم كه مادرم مرا حيدر ناميد كه همچون شير بيشه‌ها خشم و غضبى سخت دارم . مؤلف نيز سروده است : دختر ليث ( اسد ) ، مادرت تو را حيدر ناميد / پس دربارهء زيركى و بينش تو خطا نكرد / كريم‌ترين پدر ، تو را على نام نهاد / بدين اميد كه شهرت و نام تو ، تو را برترى مىبخشد . پدر آن حضرت چنان‌كه قبلا گفته شد نام پدر آن حضرت عبد مناف و كنيت او به اسم بزرگ‌ترين فرزندش يعنى طالب بود . ما در آينده در قسمتى از اين كتاب مفصلا به شرح زندگانى اين شخصيت بزرگ خواهيم پرداخت . دليل ما بر آنكه نام ابو طالب ، عبد مناف بوده ، وصيت پدرش عبد المطلب است كه در آن به ابو طالب نسبت به پيامبر اسلام ( ص ) سفارش كرده مىگويد :