ارزش و جايگاه تفسير روايى اين روش معروف به « منهج اثرى » است . منظور از « اثر » رواياتى است كه حاكى از قول ، فعل و تقرير معصوم عليه السّلام باشد ، گرچه در اصطلاح اهل سنت ، اقوال صحابه و تابعين نيز شامل مىشود ، اما از آن جا كه اقوال صحابه و تابعين به خودى خود حجيت شرعى ندارد ، « اثر » تنها قول ، فعل و تقرير معصوم عليه السّلام را در برمىگيرد و عبارت ديگرى از « سنت » است كه از مهم‌ترين منابع شرع ، و شارح قرآن كريم است ، بلكه عدل كتاب الهى است ، چنان كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت شده است : « الا انّى اوتيت القرآن و مثله معه يعنى السّنّة ؛ « 1 » به من قرآن داده شده و مانند آن نيز ( يعنى سنت ) همراه او است . » در حديث متواتر ثقلين نيز ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عترت يا سنت را عدل قرآن قرار داده است « انّى تارك فيكم الثّقلين كتاب اللّه و عترتى » . آنچه در تفسير مهم است تفسير قرآن با روايات صحيحى است كه به طور قطع از پيامبر و ائمه عليهم السّلام صادر شده باشد ، زيرا دروغگويان و جاعلان حديث از همان آغاز بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دروغ بستند ، چنان كه حضرت فرمود : « كثرت علىّ الكذابة » و لذا شيخ طوسى رحمه اللّه مطابق روايات صحيح مىگويد :

--> ( 1 ) سيوطى ، الاتقان ، ج 2 / 175 .