فصل دوم پديدهء وحى داستان حضرت محمد يك حادثهء بىسابقه نبود . وى اولين كسى نبود كه به نام « وحى » و « سخن آسمان » مردم را مخاطب قرار ميداد . از زمان حضرت نوح به بعد افرادى برگزيده و نيك سيرت و نيكو رفتار ، پشت سر هم آمده بودند كه آنچه مىگفتند از جانب خدا بوده و ميل و ارادهء خود آنها در اين رسالت هيچ دخالتى نداشته است . خداوند ، محمد را با همان پديده ، مخاطب و مؤيد قرار داد كه انبياء سلف را با آن مخاطب و مؤيد ساخته بود و چون مبداء و هدف وحى يكى بود ، پديدهء وحى نيز در مورد همهء انبياء شبيه بهم بود . 1 خداوند بزرگ در بيان اين حقيقت فرموده : إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عِيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً . ( النساء 163 ) ما به تو وحى فرستاديم همانگونه كه به نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم و ( نيز ) به ابراهيم و اسماعيل و اسحق و يعقوب و اسباط ( بنى اسرائيل ) و عيسى و ايوب و يونس و هارون و سليمان وحى نموديم و به داود زبور داديم .