صبحي الصالح ( مترجم : محمد مجتهد شبسترى )

141

مباحث في علوم القرآن ( پژوهشهائى درباره قرآن و وحى ) ( فارسى )

فصل دوم اعراب گذارى و تكميلات ديگرى كه در رسم الخط مصاحف عثمانى به عمل آمده است . مصاحف عثمانى بدون اعراب و نقطه نوشته شده بود و اين شكل از نگارش اجازه ميداد كه بتوان پاره‌اى از الفاظ قرآن را به گونه‌هاى مختلف قرائت كرد . اهالى سرزمينهاى اسلامى در تشخيص اينكه اين قبيل الفاظ را چگونه بايد قرائت كرد فقط به سليقه‌هاى خود تكيه ميكردند و براى تشخيص قرائت درست ، نيازى به اعراب و نقطه كه وضع الفاظ را بطور دقيق مشخص كند نميديدند . « ابو احمد العسكرى » متوفاى 382 ميگويد مدت چهل و چند سال مردم قرآن را از روى مصحف عثمان ميخواندند و وقتى دوران خلافت عبد الملك رسيد ، افراد زيادى قرآن را غلط ميخواندند و اين وضع مخصوصا در عراق رائج شده بود 1 . به ظن قوى مراد ابو احمد عسكرى از غلط خواندن قرآن در آن دوران اينست كه پس از آنكه اعراب با ديگران آميزش نزديك پيدا كردند و خلوص و نابى زبان عرب از اين راه مخدوش گرديد بعضى از مردم در اداء پاره‌اى از كلمات و حروف قرآن دچار اشتباه ميشدند 2 . در خلافت عبد الملك يعنى در