همراهان با صفا كه اعظم اسباب ترا و ديگر اهل شيد و ريا و علماى دنيا را بر مذمت حكمت و انكار حكماى به حق و صوفيه ، و عداوت اخوان صفا و تجريد و اصحاب وفا و تقريد مىدارد ، و مدام تخم خصومت روندگان شاه راه يقين و دانندگان علم توحيد بى گزاف و تخمين در اندرون جان مىپاشيد ، و نهال عداوت وفاكيشان در زمين دل جاى مىدهيد ، و در ارض موات " إِنَّها شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ " مىنشانيد ، و باب هواى غرور نفس دغا " كَسَرابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ ماءً " پرورش داده ، ثمره " طَلْعُها كَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّياطِينِ " از آن شجره خبيثه " كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ " مىچينيد ، و ازين سخن چيدن و خباثت كردن كه بمثابه گوشت ميته خوردنست ، چنانچه " أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً " افصاح ازان مىنمايد ، طعام گنه كاران و اهل جهنم و عمله نار جحيم حاصل مىسازيد ، كه " إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ ، طَعامُ الْأَثِيمِ " ، و در ديگدان سينه پر كينه از ماده عداوت و خشم ديرينه " كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ كَغَلْيِ الْحَمِيمِ " به جوش در مىآريد ، و بعد از آن باطن منافقان را از آن مادهاى غيظ و عداوت و كبر و نخوت پر ميگردانيد ، كه " فَإِنَّهُمْ