را على الجمله محتوى بر فنون كذب و بهتان و مشتمل بر صنوف مغلطه و كذب و هذيانست ، مستوجب افروختن و شايسته سوختن دانسته ، باتش جحيم انداخت و هاويه حاميه جهنم را بدان معمور و افروخته ساخت ، كه " إِنَّ كِتابَ الفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٍ ، وَ ما أَدْراكَ ما سِجِّينٌ ، . . . وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ " . دائم از سجين كند كسب علوم * از حواس خود كه فجارند و شوم لوح حس سوزد در آتش همچو خس * از چنين لوحى چو خواهد علم كس ( 5 ) و درود نامعدود مر خواجه كاينات و صفوه ممكنات را كه بامداد لوامع اشراقات صبحى آفتاب نبوتش و بسطوع تباشير طلوع نور تعليم و هدايتش جانهاى مردگان قبرستان طبيعت و روانهاى خفتگان خوابگاه قوالب بشريت زنده گشته از جاى جنبيدند ، و به تنبيه و ارشاد كتاب رسالتش نفوس گم گشتگان چراگاه معصيت و باديه ظلمت از ورطات ظلمات ثلث قوتهاى بهيمى و سبعى و شيطانى خلاصى يافته ، و از موت جمادى و نوم نباتى و سنه حيوانى و خواب پريشان شيطانى برخاسته بمقام بيدارى بشرى رسيدند . و گوش هوش بنداى يا ايها الناس در داده ، بصداى صدق انتماى " يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى