عمر من نابود شد در معصيت * شرمم آيد آمدن با اين صفت خجلت آمد خجلت اندر كار من * پشت من خم گشت از اوزار من نيست دست آويز جز لطف إله * مىشود درماندگان را عذر خواه بىوسيلت چون در اول كز وجود * از عدم آوردمان سوى وجود نه بدى فضل و خردمندى پناه * نه شفيعى جز تفضل عذر خواه حاليا چون مىگذارد بنده را * نا اميد از عفو در روز جزا افتقار من ثناى من بس است * انكسار من دعاى من بس است