شهد صلاح ابو موسى اشعرى و سركه نفاق عمرو بن عاص شربت شهادت نوشيد ، و امام حسين عليه السلام نه بخنجر بيداد شمر ذى الجوشن خوابيد بلكه بمعجون افيون پرسم مكر و افسون و ترياق پرزهر اتفاق اهل نفاق خونش با خاك كربلا آميخته شد ، كه " قتل الحسين يوم السقيفة " . و همچنين پارهاى جگر حسن مجتبى عليه السلام از كيد و غدر نهانى معاويه به خاك محنت ريخت ، و برين قياس هر چه بسائر ائمه عليهم السلام واقع شده همه به زور شيد اعدا و مكر و تلبيس ارباب رزق و ريا بوده ، و با اين همه ظلم و بيداد و فتنه و فساد كه ازيشان سرزد ذره‌اى از جاه و قدر و منزلت اهل ولايت و حقيقت كم نگشت ، و در دنيا و آخرت معزز و مكرم بودند و خواهند بود بلكه اين طايفه اعداء خود را در دين و دنيا رسوا كردند و به عذاب سرمد و سخط الهى تا ابد خويشتن را مبتلى ساختند . آنان كه ره دوست گزيدند همه * در كوى شهادت آرميدند همه در معركه دو كون فتح از عشقست * با آنكه سپاه او شهيدند همه