الحديث لمنفعة الدنيا لم يكن له فى الاخرة نصيب و من أراد خير الاخرة أعطاه الله خير الدنيا و الاخرة " . و از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده كه گفت " من طلب العلم ليباهى به العلماء أو يمارى به السفهاء أو ليصرف به وجوه الناس إليه فليتبوء مقعده من النار " . ( 171 ) و آيات قرآنى و احاديث و اخبار درين باب از حد شمار بيرونست ، و نقل او درين مختصر متعذرست . ليكن بايد كه معلوم همكنان باشد كه آنچه در باب مذمت علم بى عمل واقع شده آن علميست كه غير مكاشفه باشد ، زيرا كه دانستى معارف الهيه ازين نقائص و عيوب و غوائل مبراست و از همه آفتى آزادست و دانستنش عين مطلبست ، و هر چند كه زياده دانسته شود بحسب كميت بهترست . ( 172 ) و اما علمى كه متعلق بعملست و از علوم معاملات نه از مكاشفاتست دانستن آن به قدر عمل واجب كفائى است و زياده از عمل دانستنش و بال آخرتست . و اين معنى نزد عارفان بوضوح پيوسته و دلائل و شواهد آن بسيارست ، و اگر بذكر آن مشغول شويم سخن دراز كشيده خواهد شد ، و آنجا كه كس است يك حرف بس است .