( 160 ) اى خود پسند و اى زيرك غافل ، آيا بمقتضاى " وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ " و مؤداى " وَ مَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ " شرط هر مؤمنى هست كه اين معارف را كه عبارتست از معرفت ربوبيه و علم توحيد و علم مفارقات و ملائكه و علم وحى و رسالت و علم كتب الهيه و شريعت و معرفت روز قيامت و سر معاد نفوس و اجساد ، و همچنين دانستن احوال برازخ و عذاب گور و بعث من فى القبور و تحصيل ما فى الصدور و نشر صحائف و كتب اعمال در روز نشور و ميزان و حساب و جنت و نعيم و كوثر و تسنيم و آتش و حميم و زقوم بداند ، يا شرط نيست اگر چنانچه دانستن اين اصول و اركان از شرائط مؤمن و لوازم ايمان هست ، بيا بر گو تو ازين معارف كدام را مىدانى و مىشناسى . ( 161 ) حقا كه بسيارى از متكلمان كه از راه بحث و گفتگو و طريق مجادله و مباحثه در ذات و صفات و افعال حق و كتب و رسل وى سخن مىگويند ، صفتى چند از براى معبود خود اثبات مىكنند كه اگر از براى رئيس دهى اثبات كنند بخواهد رنجيد . و جمعى بر وجهى ذات حق را تصور كرده‌اند كه جوهر نفس كه واپس‌ترين جواهر عالم ملكوتست