بقساوت قلب و زندقه و الحاد روى نهادند ، و طريق اباحت و تحليل عقيدت پيش گرفتند ، چنانچه حق تعالى فرموده " ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ فَهِيَ كَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً " . و همچنين مىفرمايد كه " وَ لا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ " . ( 134 ) ببين كه چه مقدار فرق است ميان مسلكى كه حجاره و حديد در نظر سالك آن همچو دلها و روحها روشن و ذاكر و تسبيح گو و تقديس جو گردد . بر عارف همه ذرات عالم * ملائك‌وار در تسبيح هر دم كف خاكى كه در روى زمينست * بر عارف كتاب مستبينست بهر جا دانه‌اى در باغ و راغيست * درون مغز او روشن چراغيست بفعل آيد زقوت هر زمانى * ز هر خاكى يكى عقلى و جانى بود نامحرمان را چشم و دل كور * و گرنه هيچ ذره نيست بىنور