نيست ، كه " وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ " ، و هر يك ازيشان بيش از يك اسم تعليم نگرفته‌اند ، كه " قالُوا سُبْحانَكَ لا عِلْمَ لَنا إِلَّا ما عَلَّمْتَنا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ " . و اشاره بدين معنى در كلام امير المؤمنين عليه السلام است ، كه " فمنهم سجود لا يركعون و ركوع لا يسجدون " . ( 106 ) و نيز انسان از جمله ممكنات مخصوص است بدانكه امتزاج حقيقت وى از دو روح گشته ، يكى روح حيوانى فانى ، و ديگرى روح ملكى باقى ، و ازين جهت وى را هر زمان خلقى و لبسى تازه و موتى و حياتى مجدد مىباشد ، و وى را ترقى از منزلى بمنزلى دست مىدهد ، و رحلت از مقامى بمقامى روى مىنمايد ، و از نشاه بنشاه تحول مىكند . " لقد صار قلبى قابلا كل صورة * فمرعى لغزلان و ديرا لرهبان " ( 107 ) تا وقتى كه بوسيله اين فناها از همه منازل كونى و مقامات خلقى در مىگذرد ، و شروع در منازل ملكوتى و سير در اسماء الهى و تخلق باخلاق الله مىنمايد تا بمقام فناى كلى و بقاى ابدى مىرسد ، و در موطن حقيقى " إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ " قرار مىگيرد . از جمادى مردم و نامى شدم * وز نما مردم زحيوان سر زدم