نموديد كه بحسب باطن آگاه و مطلعست بر مكر و غدر و نقص و جهالت و كيد و بطالت امثال شما ، مىخواهيد كه بنيادش در روى زمين نباشد كه مبادا چيزى از وى سر زند از فعل و قول و عمل كه منافى مسلك هوا پرستى و غرور باشد . و اگر خود احيانا در مقام نصيحت در آيد يا شيوه جاهلان و منافقان را مذمت نمايد يا كلمه‌اى از روى حقيقت بر زبان آرد كه مضاد طبيعت اهل شيد و مكر باشد ، فى الحال دود كبر و نخوت از مهوى ديگدان غضب و شهوت غليان پذيرفته ، بمصعد دماغ مرتفع گردد و درون گنبد دماغ را چنان تيره و سياه سازد كه جاى هيچ انديشه صحيح در آن نماند ، و چنان گرد و غبار حقد و حسد صفحه آئينه ادراك را فرو گيرد كه گنجايش صورت نصيحت نماند ، و چراغ عقل كه باندك سببى از غايت كم نورى مخفى ميگردد ، از باد نخوت دماغ فرو ميرود : شمع دلشان نشانده پيوست * آن باد كه در دماغشان هست ( 99 ) فى الحال در مقام خصومت و جدال يا مكر و احتيال در آمده ، به چندين وجه رد سخنانش نمايند و قدرش را در نظرها بشكنند . قدر من كند كند عدو گه گه * چون دبيران ز نقش بسم الله