مر رسن را نيست جرمى اى عنود * چون ترا سوداى سر بالا نبود هر كه را روى به بهبود نبود * ديدن روى نبى سود نبود ( 87 ) هر گاه ديدن شخص نبى بى آگاهى ضمير و معرفت باطن مر كسى را سود نداشته باشد ، شنيدن حديث وى از راه روايت بىدرايت بطريق اولى فايده نخواهد داشت ، بلكه باعث چندين غرور و اعوجاج و ضلال ميگردد . " يُضِلُّ بِهِ كَثِيراً وَ يَهْدِي بِهِ كَثِيراً " . اكثر متكلمين و ارباب رسوم اعتماد بر مجرد سماع و روايت نهاده ، از راه بدر مىافتند و مىخواهند كه تصحيح احكام الهى بى نور عرفان از راه حواسى كه مثار غلط و التباس‌اند كنند ، و هر سالكى را كه مخالف طور عقل ظاهر بين خود دريافتند منكر وى مىشوند و شروع در ايذاء و عناد و استهزاء مىنمايند . فردا كه پيشگاه حقيقت شود پديد * شرمنده رهروى كه عمل بر مجاز كرد ( 88 ) اين حواس اگر چه بوجهى محتاج اليهااند ، بوجهى حجاب راهند . حاجت نفس بدين حواس به جهت آنست كه وى در اول كون بغايت ناقص و بالقوه است و خالى از جميع علومست ، و اين حواس بجاى لوح