به هر جا بنگرم كوه و در و دشت * نشان از قامت رعنات وينم باباطاهر * * * * * * بس كه از هر طرفى راه به تو بسيار است * به تو برگردد اگر راهروى برگردد صفى عليشاه چون در هر چيزى روى خدا را مىبيند و خدا زيبايى مطلق است از اينرو ، انسان قرآنى جهان را زيبا مىداند و به قول غزالى و محيى الدين عربى . لَيْسَ فِى الْامْكانِ ابْدَعَ مِمّا كانَ عالم امكانى بهترين نوع ممكن است كه از اين بهتر امكان ندارد . روى همين حساب انسان قرآنى عاشق عالَم است از آن جهت كه عالَم عاشق او ( خدا ) است . به جهان خرّم از آنم كه جهان خرم از اوست * عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست به حلاوت بخورم زهر كه شاهد ساقيست * به ارادت بكشم درد كه درمانم از اوست زخم خونينم اگر به نشود به بايد * اى خوش آن زخم كه هر لحظه مرا مرحم از اوست سعدى 5 - انسان قرآنى : داراى قلب است . قلبى كه جوهره و اساس هستى است و انسانيت انسان وابسته به او است . امتحان و سوال و جواب در آخرت هم طبق آن خواهد بود .