همانا قرآن را كسى مىفهمد كه مورد خطاب قرآن است . امام صادق عليه السلام مىفرمايد : ( كُلُّ ما مَيَّزتُمُوهِ بِاوْهامِكُم فى ادَقِّ مَعانيهِ فَهُوَ مَخْلوُقٌ لَكُم وَ مَردُودٌ الَيكُم ) « 1 » هر آنچه كه شما به واسطه عقلهايتان در دقيق‌ترين معانيش تشخيص و تميز مىدهيد آن چيز مخلوق شما است و به سوى خودتان بر مىگردد . علم تو جانا به جز تصوير نيست * خود ببين تصوير جز تأثير نيست خود خيالت مىتراشد صورتى * سازد آن را بهر فهمت آلتى خود تراشيده كجا يزدان بود * خاك عالم بر سر نادان بود غير صورت نيست فهمت اى ظريف * چيست صورت غيرمخلوقى ضعيف آنچه در ذهن تو آيد اى فتى * هست مخلوقى چو تو بى دست و پا مولا احمد نراقى روى اين حساب هيچكدام از گفته‌هاى علما قابل اطمينان صددرصد و به عنوان حق محض نيستند و ما بايد از آنها در حد لوازم كمكى و راهنمايى نسبى كمك بجوييم . زيرا كه حرف خالص و كامل نزد انسان خالص و كامل است و انسان خالص و كامل غير از معصومين وجود ندارد . از طرفى چون قرآن كلام خدا است و كلام خدا از صفات ثبوتيّه او است و صفات خدا عين ذات خدا است كه : متكلم خداى ربّ رحيم * به كلامى كه همچو اوست قديم همه قرآن به كلى است دليل * بلكه تورات نيز با انجيل سخن او چو ذات او مىدان * خالى از حرف و صوت و اين و زمان

--> ( 1 ) - شرح اصول كافى ، ملاصدرا ، ج 1 ، ص 180