وى كه : « اى عمّه ! دامن خيمه را بالا بزن » و نگاه كردن امام عليه السلام به سر بُريده پدر و مخاطب قرار دادن زينب عليها السلام كه : « اى عمّه ! مُهيّاى اسيرى باشيد ، كه پدرم را شهيد كردند » ؛ « 1 » - گزارش‌هاى مربوط به هجوم به خيمه‌ها ، مانند : تصريح به كتك خوردن اهل حرم امام عليه السلام « 2 » و كشيدن زيرانداز از زير امام زين العابدين عليه السلام و بر زمين افكندن ايشان ، « 3 » و زيرِ دست و پا ماندن برخى از كودكان « 4 » و دستور امام زين العابدين عليه السلام به عمّه‌اش زينب عليها السلام كه : « عَلَيكُنَّ بِالفرار ؛ بر شما بادْ فرار ! » در پاسخ چاره‌جويى او ، « 5 » و سرشمارى كودكان كاروان در پايان كار و مشخّص شدن اين كه دوتن از آنان در نقطه‌اى جان داده‌اند ؛ « 6 » - گزارش چگونگى آمدن بنى اسد براى دفن اجساد شهدا و اين كه امام زين العابدين عليه السلام در باره كمك آنان در دفن پدر بزرگوارش فرمود : « مَعى مَن يُعينُنى ؛ همراه من ، كسى هست كه مرا يارى كند » و خطاب به پدرش فرمود : « أمّا الدُنيا فَبَعدك مُظلمة ؛ دنيا پس از تو ، تاريك است » و اين كه روى قبر پدر با انگشت نوشت : « هذا قَبرُ حُسَينِ بنِ عَلِىِّ بنِ أبى طالِبٍ الَّذى قَتَلوهُ عَطشاناً غَريباً ؛ اين ، قبر حسين بن على بن ابى طالب است كه او را تشنه و غريب ، كُشتند » ؛ « 7 » - گزارش سخن زينب عليها السلام خطاب به جسد برادر : « هل أنت أخى ؟ هل أنت ابن أبى ؟ ؛ آيا تو برادر منى ؟ آيا تو پسر پدر « 8 » منى ؟ » « 9 » و بوسه زدنش بر حنجر و رگ‌هاى بُريده برادر « 10 »

--> ( 1 ) تذكرة الشهداء : ص 347 . ( 2 ) المنتخب ، طريحى : ص 183 ، عنوان الكلام : ص 213 . ( 3 ) نور العين : ص 53 ، مقتل الحسين عليه السلام المنسوب إلى أبى مخنف : ص 154 ، معالى السبطين : ج 2 ص 51 . ( 4 ) وفيات الأئمّة : ص 160 . ( 5 ) معالى السبطين : ج 2 ص 52 ، 53 . ( 6 ) معالى السبطين : ج 2 ص 52 ، 53 . ( 7 ) الدمعة الساكبة : ج 5 ص 13 . ( 8 ) اكنون در افواه ، لفظ « مادر » به جاى « پدر » ، مشهور است . ( 9 ) شعشعة الحسينى : ج 2 ص 127 . ( 10 ) الخصائص الحسينيّة : ص 180 ، تذكرة الشهداء : ص 363 ، معالى السبطين : ج 2 ص 32 .