على عليه السلام و اهل بيت عليهم السلام نيز نتوانستند آن را تحريف كنند و چهره درخشان ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام و قيام الهى او را به گونه‌اى ديگر ، جلوه دهند . بزرگ‌ترين درس عاشورا تاريخ عاشورا ، درس‌هاى اخلاقى ، سياسى و اجتماعى ارزنده و متنوّعى را به امّت اسلامى ، بلكه به همه آزادىخواهان راستين ، ارائه مىكند ؛ ليكن بزرگ‌ترين درس آن ، هشدار نسبت به استحاله فرهنگى و سياسى يك جامعه ارزش‌مدار است . اين درس ، خصوصاً براى ملّت ايران - كه با الهام گرفتن از فرهنگ عاشورا و رهبرى يكى از فرزندان راستين ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام ، امام خمينى رحمه اللَّه عليه ، انقلابى را بر پايه ارزش‌هاى اسلامى پديد آوردند - ، فوق العاده مهم ، بيدار كننده و عبرت‌آموز است . واقعيت ، اين است كه تاريخ عاشورا ، از ظرفيت بىبديلى در هدايت انسان‌ها و ساختن جامعه آرمانىِ انسانى و مبتنى بر ارزش‌هاى اسلامى ، برخوردار است و با توجّه به اين ظرفيت فرهنگى ، راز اين حديث نبوى گشوده مىگردد كه : در حسّاس‌ترين نقطه عرش الهى ، از حسين ، به عنوان « چراغ هدايت » و « كشتى نجات » ، ياد شده است . متن حديث ، چنين است : إنَّ الحُسَينَ بنَ عَلِىٍّ عليه السلام فِى السَّماءِ أكبَرُ مِنهُ فِى الأَرضِ ؛ و إنَّهُ لَمَكتوبٌ عَن يَمينِ عَرشِ اللَّهِ عزّوجلّ : مِصباحُ هُدىً ، و سَفينَةُ نَجاةٍ « 1 » . حسين بن على عليه السلام ، در آسمان ، مقامى برتر از زمين دارد ؛ چرا كه در سمت راست عرش الهى ، در باره او نوشته شده است : چراغ هدايت و كشتى نجات ! بى ترديد ، همه امامان اهل بيت عليهم السلام ، چراغ هدايت و كشتى نجات اند ؛ امّا ظرفيت فرهنگى تاريخ عاشورا ، سبب شده است كه نام امام حسين عليه السلام بدين عنوان به ثبت برسد . آرى ! بهره‌گيرى صحيح از اين ظرفيت مىتواند نه تنها ملّت‌هاى مسلمان ، بلكه

--> ( 1 ) عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج 1 ص 59 ، دانش‌نامه امام حسين عليه السلام : ج 2 ص 72 ح 428 .