محمد غفورى

58

نقش شيعه در تاريخ نگارى اسلامى ( فارسى )

شيعه ، با ترفند قوم‌گرايى و تفرقه‌افكنى بين شيعه و سنى ، مىكوشد جناح اهل‌سنت را سرپرستى كند . بنابراين ما در بررسى منازعات عصر حاضر ، بيشتر رديه‌هاى شيعه و وهابيت عليه يكديگر را نام خواهيم برد . هرچند هنوز بسيارند سنيانى كه براى رد شيعه كتاب مىنويسند . 1 . رديه‌هاى شيعه همان‌گونه كه پيش‌تر نيز اشاره شد ، اختلاف‌هاى شيعه و سنى بر محورهاى خاصى متمركز بوده و با وجود همه تلاش‌هاى وحدت‌گرايانه ، هنوز هم به سرانجامى دست نيافته است . در كنار متفكرانى كه فرامذهبى مىانديشند و براى وحدت و انسجام مسلمانان مىكوشند ، متعصبان تندرو و در رأس همه وهابيان تكفيرى قرار دارند كه در راستاى اهدافى خاص ، كوركورانه اختلافات را تشديد مىكنند و با پررنگ كردن زمينه‌هاى تفرقه ، بر موضوع‌هاى ويژه‌اى بيش از ديگر موارد تكيه مىكنند . مسائل اصلى كه محور حملات وهابيون ضدشيعه به شمار مىروند ، مباحث زيارت ، شفاعت ، تبرك ، ساختن ضريح و بارگاه ، عزادارى ، عدالت صحابه ، رجعت ، تقيه و . . . است و رديه‌ها نيز بيشتر درباره همين موضوع‌ها نگاشته شده‌اند . برخى كتاب‌هاى تأليف دانشمندان شيعه براى رد وهابيت و سلفىگرى عبارت‌اند از : « الرد على الوهابيه » ، چند تن از علما كتابى با اين نام دارند از جمله : « ميرزا محمد على بن ابىالقاسم غروى اردوبادى » ( م . 1312 ه . ق ) ، « محمدجواد بلاغى » ( م . 1351 ه . ق ) ، « سيد محمد بن