تداوم نسل عمر بن يحيى را فقط از دو فرزند ارشد او ، احمد محدث و محمد فدان دانسته‌اند . « 1 » ولى ابوالحسن عمرى نسابه ، على را نيز جزو معقبين بيان مىكند . « 2 » در منابع تاريخى از زندگانى برادران و خواهران يحيى گزارشى به ثبت نرسيده است و به‌روشنى نمىدانيم آيا اينها در قيام برادرشان نقش داشته‌اند يا نه ؟ به هر حال ، جز احمد محدث كه در عزاى برادرش سروده‌اى دارد ، گزارشى به‌دست ما نرسيده است . نتايج معنوى قيام از نتايج معنوى قيام ، ايجاد ديوان نقابت طالبيين بود . اين ديوان جرقه قيام يحيى به دليل بىحرمتى به مقام و شخصيت او بود ؛ چنان‌كه در ابتداى قيام يحيى گفته شد ، عمر بن فرج رُخَّجى ( منسوب به رُخَّج يا قندهار امروزى ) ، از تركان شاغل در ديوان عباسى - كه به واثق و متوكل عباسى خدمت كرده بود - ، در روزگار حكومت مستعين ( 248 - 252 ه . ق ) ، متصدى پرداخت مستمرى حكومتى طالبيان شد . « 3 » در سال 250 ه . ق ، ابوالحسين يحيى بن عمر به‌دليل مضايقه شديد مالى و ناتوانى

--> ( 1 ) . سرالسلسلة العلويه ، ص 62 ؛ تهذيب الانساب ، ص 192 ؛ الشجرة المباركه ، ص 144 ؛ الفخرى ، صص 40 و 41 . ( 2 ) . المجدى ، ص 171 ؛ عمدة الطالب ، ص 337 . ( 3 ) . تاريخ الأمم والملوك ، طبرى ، ج 9 ، ص 150 .