- ابوالحسن طاهر بن محمد بن عمرو ( 287 - 296 ه . ق ) ؛ - ليث بن على بن ليث ( 296 - 298 ه . ق ) ؛ - ابوعلى محمد بن على بن ليث ( 298 ه . ق ) ؛ - ابوجعفر احمد بن محمد بن خلف ( 311 - 352 ه . ق ) ؛ - ابواحمد خلف بن احمد ( 352 - 393 ه . ق ) . مناسبات ايران و حجاز در عصر آل بويه سلسله آل بويه ( بويهيان ، ديلميان ) با هم‌يارى سه برادر به نام‌هاى على عمادالدوله ، احمد معزالدوله و حسن ركن‌الدوله تشكيل شد و از حدود سال 320 تا 447 ه . ق بر ايران حكومت كردند . در اين سال ، سلجوقيان با تصرف بغداد به عمر آن دولت خاتمه دادند . « 1 » آل بويه به عنوان اميرالامراى عباسيان و با داشتن اقتدار ، تمام امور سياسى و نظامى خلافت را از سال 334 ه . ق ( سال فتح بغداد ) تا 447 ه . ق به مدت حدود 110 سال در اختيار داشتند . آنان در رقابت با اخشيديان و پس از آنها با فاطميان به عنوان حاكمان مصر ، به حجاز توجه ويژه‌اى مىكردند تا از اين طريق كسب مشروعيت كنند . آنان با توجه به تسلط كامل بر دستگاه خلافت ، وظايف آنان را در امور حج انجام مىدادند . آل بويه پس از تسلط بر بغداد در سال 334 ه . ق ، با اخشيديان ( 323 - 358 ه . ق ) به عنوان فرمانروايان مصر ، در راستاى نفوذ در حرمين و خوانده شدن خطبه به نامشان رقابت داشتند . معزالدوله بويهى در سال 342 ه . ق ، كاروان حاجيان عراق را با دو اميرالحاج از علويان به نام‌هاى ابوالحسن محمد بن عبدالله و ابوعبدالله احمد بن عمر بن يحيى ، به مكه گسيل داشت . آنها در مكه با سپاهيان ابن اخشيد كه براى

--> ( 1 ) . درباره چگونگى تأسيس دولت آل بويه و تاريخ سياسى آن ر . ك : سلسله‌هاى اسلامى ، صص 302 - 307 ؛ تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ، ص 149 به بعد .