مسجدالنبى » ياد شده است . « 1 » اقدامات او همانند ساختن بناها و مشاهد شريف ائمه موجب شد تا برخى سنيان ، او را به گورپرستى و رافضه‌گرى متهم كنند . « 2 » فرزندش حسين نيز كه كثير الحج بود ، خيرات و صدقات بسيارى در حرمين داشت . « 3 » برخى شاعران اين دو را به سبب اهتمامشان به آبادانى خانه خدا ستوده‌اند . « 4 » ابوشجاع محمد بن حسين ، ملقب به ظهيرالدين از ديگر ايرانيانى است كه از سال 476 تا 484 ه . ق ، وزير المقتدى بالله عباسى بود . « 5 » وى در ميان وزيران عباسى از معدود افرادى بود كه توفيق حج‌گزارى يافت . « 6 » وى پس از عزل از وزارت كه گويا ملك‌شاه سلجوقى و خواجه نظام‌الملك در آن نقش داشتند يا از اين رو كه وى در برخورد نسبت به اهل ذمه ، شدت عمل به خرج مىداد ، پس از مرگ ملك‌شاه و وزيرش ، راهى سفر حج شد و پس از آن در مدينه منوره رحل اقامت افكند . ابوشجاع در مسجد نبوى به عنوان خدمت‌كار مشغول شد و همان‌جا نيز درگذشت و در قبرستان بقيع در كنار قبر ابراهيم ، پسر رسول خدا ( ص ) دفن شد . « 7 » ابوالقاسم رامشت بن حسين شيرويه فارسى از بازرگانان ايرانى است كه در عصر سلجوقيان خدماتى در حرمين انجام داد . وى به سال 532 ه . ق كه خليفه عباسى به علت نبرد با سلجوقيان نتوانست براى كعبه جامه بفرستد ، به اين كار همت گماشت

--> ( 1 ) . الانساب ، ج 5 ، ص 587 ؛ تعليقات النقض ، ج 2 ، ص 793 . ( 2 ) . النقض ، صص 171 ، 226 . ( 3 ) . تعليقات النقض ، ج 2 ، صص 793 - 800 . ( 4 ) . ديوان قوامى رازى ، صص 181 - 185 . ( 5 ) . وفيات الاعيان ، ج 5 ، ص 135 ، « ظهيرالدين الرودراورى » ؛ الكامل ، ج 10 ، ص 250 ؛ سير اعلام النبلاء ، ج 18 ، ص 616 ؛ ج 19 ، صص 27 و 28 . ( 6 ) . تجارب السلف ، ص 287 . ( 7 ) . وفيات الاعيان ، ج 5 ، ص 135 ؛ البداية و النهايه ، ج 12 ، ص 150 ؛ الكامل ، ج 10 ص 250 ؛ دولة السلاجقه ، ص 218 ؛ سيراعلام النبلاء ، ج 19 ، ص 30 .