هيچ نقشى نداشت ؛ امّا چون چند تن از مسلمانان ، مرتكب آن شده بودند ، موجب حوادثى شد كه اذهان بت‌پرستان آن را به شخص پيامبر صلى الله عليه و آله مرتبط دانستند . بگذاريد در خصوص اين برهه از زمان توقّفى كنيم ؛ اسناد مربوط را زير و رو كرده ، حقيقت امر را بىهيچ دلبستگى خاصّى جويا شويم : 2 / ب : خطاى عبداللَّه بن جحش بايد ديد خطاى ابن‌جحش ، چه واقعهء مهمّى بوده كه بيهقى گفته است : ابن‌شهاب زهرى ضمن بيان حديث واقعه ، آن را موجب جنگ دانسته است . « 1 » و محمد بن جرير طبرى از عروةبن زبير ياد مىكند كه او نظر داده : « قتل عمرو بن حضرمى سبب واقعهء بدر و حتّى ديگر جنگ‌ها ميان پيامبر خدا و مشركان قريش شد . » « 2 » متن عربى : « و كان الّذي هاج وقعة بدر و سائر الحروب التي كانت بين رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلّم - و بين مشركي قريش فيما قال : عروة بن الزبير ما كان من قتل واقد بن عبداللَّه التميمي ، عمرو بن الحضرميّ » . در هفدهمين ماه توقّف پيامبر در مدينه ، دو ماه قبل از وقوع حادثهء بدر ميان قريشيان و مسلمانان ( يعنى در ماه رجب ) پيامبر صلى الله عليه و آله عبداللَّه بن جحش را به همراه تنى چند از ياران خود براى بررسى موقعيّت رفت و آمدهاى گروهىِ قريشيان به حوالى مكّه فرستاد تا صرفاً از بت‌پرستان در ارتباط با تصميمات آنها براى آزار و تحت فشار قرار دادن مسلمانان ، اخبارى به دست آورده ، به مدينه بازگردند . پيامبر صلى الله عليه و آله اين مسؤوليّت را در نامه‌اى نگاشته و به دست عبداللَّه بن جحش داد تا در

--> ( 1 ) . « دلائل‌النّبوه » ج 2 ، ص 217 ، ترجمهء فارسى . ( 2 ) . « تاريخ الرّسل و الملوك » ج 3 ، ص 944 ، ترجمهء فارسى . نيز : « تاريخ‌الأمم و الملوك » جزء 2 ، ص 267 ، چاپ اوّل ، مطبعة الحسينيّة المصريّه .